www.charlottestorij.nl

Precies 2 weken ervan verwijderd. Nog 2 weken maar. In die laatste weken word het trainen geblazen, spierpijn krijgen, nieuwere routes ontdekken of juist je oude vertrouwde rondje lopen. Waar ik het precies over heb? De dam tot damloop! Jaa! Hij komt er weer zo snel aan. Vorig jaar liep ik hem voor het eerst en wauw, wat was dat een loop om niet snel te vergeten. Het regende de hele run, zoveel adrenaline wat door je lichaam giert, je voeten zijn niet te stoppen en dan na 16 zware km’s krijg je dan de fel begeerde medaille om je nek. Daar doe je het allemaal voor! En wauw, dat gevoel is niet te beschrijven. En over precies 2 weken ervaar ik weer dat zelfde gevoel. Yes! Vandaag deel ik mijn tips, hoe ik het hardlopen ervaar en nog meer leuks! Kijken jullie mee?

read more

04. 09. 2019

Soms voel je je even rot. En dan bedoel ik niet persee zin hebben in bepaalde dingen, de hele dag op de bank willen liggen met een bak ijs en series op. Nee. In mijn hoofd gaat er op dit moment best veel om. Ik voel me down. Leeg, verdrietig, boos en nog steeds mis ik papa elke dag. Nu is er nog een ander ding bij gekomen wat me erg veel verdriet heeft gedaan en soms vraag ik me af.. hoeveel kan een mens hendelen? Ik zie mezelf als een emmer waar elke keer een beetje meer ellende bij gegooid word. En die emmer overstroomt bijna. Ik merk het aan alles. Mijn gevoel, ik ben heel snel moe, geïrriteerd en voel me totaal niet blij. Normaal werd ik blij van een kop koffie, een lekkere lange wandeling of een fijne film. Maar dit lukt gewoon even niet nu. Daar er bij kijkend naar de komende nieuwe maand. Oktober. We zitten dan nu net in September maar in mijn hoofd roepen stemmetjes al dat Oktober eraan komt. Oktober was altijd mijn favoriete maand. De blaadjes vallen langzaam van de bomen, we kunnen weer pumpkin spice lattes drinken, mooie bordeaux rode kleuren dragen en herfst wandelingen maken. Maar sinds papa overleed is Oktober niets meer dan een horror maand voor mij. Ik krijg kriebels, voel tranen opborrelen en dit alles maakt het tot een nog somberder gevoel. Oké. Ik dacht ik schrijf het even van me af. Soms helpt het, on mijn gedachtes leeg te maken, even op papier te zetten en even te huilen. Soms is dat even heel fijn. En ja. Ik weet het, na regen komt altijd weer zonneschijn

 

 

<3